فکر می کردم قضیه اینجوری میشه که یه چند ساعتی تو چمران برنامه میزارن بعدش به رسم عادت معهود، بچه ها رو پرت می کنن بیرون!
ولی اینجوری نشد..چون مجوز هیچ برنامه ای رو نداده بودن. این که میگم هیچ برنامه ای، واسه سبزا..وگرنه بسیچی ها خوش و خرم تو چمران برنامه شونو برگزار کردن و بعدش اومدن تو محوطه ی یونی و تو حملات انتحاریای که داشتن به سمت سبزها می اومدن..
برنامه ساعت 12 تقریبا شروع شد. جلوی ساختمون فنی یه سری شعار دادن..بعدش رفتن دم چهار راه پایینی..اونجا هم در تقابل با بسیچی ها یه کم شعار دادن و باز اومدیم بالا..دم در فنی...یه نیم ساعتی از شعار دادن میگذشت که (من رو پله ها سمت راست واستاده بودم) یهویی یه جمعیتی از سمت راست..از سمت همون درخت توت-که الان هیچ شاخه ای نداره و فقط تنه ای ازش باقی مونده- پرچم به دست به سمت درفنی -یعنی ما- اومدن..من زودی دویدم رفتم تو ساختمون -چون که هم تنها بودم و هم یه کمی میترسیدم -
اینا اومدن و در یک حرکت نمادین فنی رو فتح کردن! اومدن تو ساختمون (بعد شکسته شدن شیشه های در بغلی اصلی) تقریباً زیر ساعت واستادن و شروع کردن به شعار دادن..یه 10 دقیقهای واستادم بالا پایین پریدنشون رو نگاه کردم..و جالب اینجا بود که برای این که چشم نخورن هی ماشالله حزب الله میگفتن واسه خودشون..
یه چیز جالب دیگه هم آرایشی بود که موقع حمله داشتن .این که اولش مرداشون اومدن، با چه هیکلهایی..همه چهار شونه ی قد بلند.و آخرش دخترها بودن..به نظر من که این کارشون برنامه ریزی شده بود.
سبزها (به قول بابا خپیتی سبزی ها) هم یواش یواش راه افتادن به سمت سردر..اولش یه کم در 16 آذر..بعدش سردر البته.. که اونجا من س.م رو دیدم با عکس محمد.. داشت گریه م میگرفت..دلم واسه محمد بعضی روزها خیلی تنگ میشه...
مسئله اینجا بود که هر جا این سبزها میرفتن، پشت بندش بسیچی ها هم بودن (همونی که روز قدس هم بود)
خب البته اونا پشتشون گرم بود و با امکانات زیاد..و ما سبزها..نمی دونستیم صورتمونو بپوشونیم یا داد بزنیم...
تا حدود 2 همینطوری تو محوطه همین برنامه یود..سبزها میرفتن، بسیچی ها هم دنبالشون..وای میستادن شعار می دادن بهم..و البته این وسط یه کم درگیری هم بودا..خیلی کم البته
بعدش سبزا اومدن روبروی فنی..حالا نوبت سبزها بود که اون چهار تا دونه بسیچی که رو پله واستاده بودن رو بندازن بیرون!
یه نیم ساعتی شعار دادن..و دوباره سروکله ی منسجم بسیچی ها بود..شعار و جواب شعار..اونا میگفتن :خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست
اینا میگفتن: خونی که در رگ ماست هدیه به ملت ماست.
اینا می گفتن:بسیجی واقعی همت بودو باکری. اونا می گفتن:دانشجوی واقعی قندچی بود و رضوی (وزن رو داشتی؟!!!)
که یهویی بعضی از این دوستان تو جو شعار دادن: "این که میگن عادله، دروغ میگه قاتله"..دیدم اوضاع داره خراب میشه، سریع دویدم تو ساختمون..رو پله های کنار زیر ساعت، رضا رو دیدم..یهو زدن شیشه رو از بیرون شکوندن. یه کم بعدش پسرها شروع کردن به سیگار روشن کردن.اولش من باور نکردم که گاز اشک اور زدن..آخه کی بزنه؟ مگه پلیس اونجا بود؟ اینها که دانشجوی بسیجی بودن..گاز داشتن؟؟
یه کم بعد ولی قضیه جدی شد..بچه ها سرفه میکردن و البته منم که ترسو، فرار کردیم...خیلی جو بدی بود..تا طبقه 5 آبشناسی یه بار دویدیم! از چی فرار کردم، معلوم نبود!!
بعدش اومدیم از در ساختمون ارتباطی بزنیم بیرون..طبقه دوم، کتابخونه..اصلا چیزی بودا..اونجا بود که قشنگ بوی گاز میاومد..اونقدر بد بود که نتونستیم بریم ژاکتم رو برداریم...
هر چیه از دانشگاه اومدیم بیرون (بی خیال کاتالیستهای هتروژن) سوار تاکسیهای سعادت آباد شدیم..همون موقع یهو یکی رو گرفتن...دو تا لباس شخصی، یکی سریع دستبند بهش زد و پرید تو تاکسی جلوییمون که خالی بود...ولی پسره مقاومت کرد و سوار نشد، عوضش اون لباس شخصی دومی، هر چه در توانش بود، عین چی لگد میزد به پسره که بندازتش تو تاکسی..با یه دستش هم موهای پسره رو میکشید..من که تو ماشین داشتم میمردم... ولی خب چند تا از عابرها و مردم، اعتراض کردن و داد وبیداد..درگیر شدن با اونا..ولی شانس بد پسره دستبند یکیش تو دستش بود ..پسره رو (و البته اون لباس شخصی رو) مردم کشیدن بردن..از دید ما خارج شد..نفهمیدیم چی شد..ولی خدا کنه که پسره فرار کنه...
چهار راه بعدش هیچچچچچ خبری نبود...
کوچه بالایی ما دانشگاه علامه-واحد زبان و ادبیاته..هیچ خبری نبود..میگم، اینا دانشجوئن یا ما؟!
الان هم که تلویزیون از مهارت های فیلمبرداریش نشون میده..اون همه سبزها رو ندیده، عوضش...
بی خیال بابا..همیشه گفتیم، الان هم میگیم که ننگ ما صدا و سیمای ما
و اما نکته های پایانی:
1-حضور دکتر منتظر و دکتر شهره (فامیلی نگم بهتره) فوق العاده بود..خییییییلی خوشم اومد..از این جراتشون..واقعا ایول دارن..
2- این بسیچی ها به گمونم دانشجو نبودن..بعضیهاشون هم قیافه شون و هم تیپشون بیشتر به..... می اومد تا دانشجو...
3-واقعا روز دانشجو باید اینجوری برگزار شه؟ باید گاز اشک اور بزنن؟ تو یونی؟ جلوی چشم این همه حراستی؟ بابا دیگه تا کجا ؟ بسیچی هستن، باشن..ولی چرا مسلح؟ مگه ما چی داشتیم میگفتیم؟؟ این بسیچی ها همون آشغالهایی هستن که روز قدس تفنگ دستشون بود..بالاخره ما نفهمیدیم بسیچی یعنی کی؟
همین آقای رییس یونی، که یه بار هم یه دوری زد، باید جواب بده..باید بگه کیا این غلط رو کردن..با این سیستم امنیتی که تو یونی هست، نمی تونن بفهمن کیا بودن که گاز پرت کردن؟
انجمن اسلامی اگه آدم باشه باید پی اش رو بگیره..
